Odkąd moja matka zmarła zmieniłam praktycznie diametralnie swoje podejście do życia i do wielu spraw. Nie jestem już taka zaborcza, uważam na to, co mówię, bo wiem, że zdarza się, że słowa bolą bardziej niż niejeden ból fizyczny. Dla przykładu ja powiedziałam osobistej mamie przed jej śmiercią kilka przykrych rzeczy, których już nie cofnę, mimo, że wcale tak nie myślałam wówczas. Po prostu w złości negatywne słowa i zdania same płynęły z moich ust. Chciałabym dziś ją za to wszystko przeprosić, ale wiem, że jest to niemożliwe i bardzo tego żałuję. Okres po jej śmierci był dla mnie niebywale nieprosty. Zamknęłam się w sobie, siedziałam sama w pokoju, słuchałam smutnych piosenek. Nie radziłam sobie z tym Tobie. Nieustająco dręczyły mnie wspomnienia. Niedużo pamiętam z tamtego okresu szczerze powiedziawszy. Wszystkie zdarzenia, jakie miały miejsce po jej śmierci widzę tak jakby przez mgłę. Za wiele wtedy myślałam o własnych błędach, to co powinnam zrobić, a czego nie zrobiłam, to co powinnam i nie powinnam powiedzieć, a powiedziałam lub nie. http://centrumsilosow.pl. Ciężko mi się było po tym Tobie podnieść, ponieważ zerwałam kompletnie wszelakie kontakty i w sumie utraciłam także kontakt z rzeczywistością. Nic mi się nie chciało, miałam zerową motywację, byłam wrakiem. Natomiast wówczas okazało się, kto tak de fakto jest moim prawdziwym przyjacielem, komu zależało na mnie, bez względu na wszystko. To w chwili obecnej przyjaciele sprawili, że się podniosłam, że przetrwałam, że dałam radę. To oni ponownie otworzyli mi oczy i pokazali, że świat się jednakże nie kończy; że chwilowo jest ciężko i pewnie jeszcze będzie przez jakiś czas, ale to minie z w pewnych sytuacjach. Dzisiaj jestem im bajecznie wdzięczna, bo można powiedzieć, że mnie uratowali, ocalili od samo destrukcji.
